۱- سانسور رسانه ای دشمن را بشکنیم ۲- مبدأ "خشونت" را باید زد ۳- آیا "استقبال از شهادت"، همان "خودکشی" است؟ ۴- "سخن دشمن" با "صدای دوست"
۱- (انقلاب اسلامی، دیگر نه ایرانی و نه منطقه ای، بلکه جهانی است) ۲- (حکم "قصاص ترور" و جهاد بین الملل علیه آمریکا و اسرائیل) ۳- (علم ائمه شیعه به شهادت خود، چرا مانع از شهادت نبود؟) ۴- (هنر "به شبهات، مهلت ندادن")
«دُکْتُورْ عَاصِفِی، مَرْحَبًا بِکُمْ مَعَنَا هُنَا فِی اسْتُودْیُو الْمَیَادِینِ فِی الْعَاصِمَةِ طِهْرَانَ. مَا هُوَ تَقْیِیمُکُمْ لِجَوْهَرِ الصِّرَاعِ حَیْثُ وَصَلْنَا مَا بَعْدَ هَذِهِ الْمُوَاجَهَةِ، وَنَحْنُ أَمَامَ مَا یُقَدَّمُ بِأَنَّهُ تَعْلِیقٌ لِلِاعْتِدَاءَاتِ الْأَمْرِیکِیَّةِ عَلَى الْجُمْهُورِیَّةِ الْإِسْلَامِیَّةِ فِی إِیرَانَ؟ هَلْ تَرَوْنَ بِأَنَّ الْأَمْرَ إِفْسَاحٌ لِلْمَسَارِ الدِّبْلُومَاسِیِّ، وَلَکِنْ جَوْهَرُ الصِّرَاعِ تَقْیِیمُکُمْ مَا هُوَ؟»
بسمالله الرحمن الرحیم
خدمت جنابعالی و بینندگان و برادران و خواهران عزیز، سلام عرض میکنم.
امروز افکار عمومی جهان در درجهی اول، قربانیان یک تروریسم رسانهای و یک شعبدهبازی هستند. برخلاف این که مشهور این است که عصر الآن عصر رسانهها است و زمین مسطح است و هر پدیدهای از راه دور همانگونه که هست بهدرستی دیده میشود، اتفاقاً ما هیچگاه به اندازهی امروز در سطح جهان تحریف نداشتهایم. گویی بسیاری از رسانهها توسط کمپانیهای سرمایهداری سلطه به وجود آمدهاند تا مردم حقیقت را ندانند، نه برای این که مردم از حقیقت آگاه شوند. اغلب عناوینی که در رسانههای اصلی در آمریکا و اروپا منتشر میشود و سپس رسانههای کشورهای عربی، کشورهای مسلمان غیرعرب، شرق آسیا، آمریکای لاتین و آفریقا هم همانها را پیوسته در ذیل آنها بازتاب میدهند، اکثر این اخبار مهم کاملاً گزینشی و تقطیعشده است و تصویری وارونه از واقعیت را به بسیاری نشان میدهد. برای مثال در مورد همین سؤالی که شما مطرح فرمودید آنچه رخ داده است، تروریسم دولتی از سوی آمریکا و اسرائیل است؛ آنها در غزه، لبنان، یمن و ایران، صدها تن از مقاماتی را که محبوب مردم و از رهبران جنبش مقاومت هستند ترور میکنند و شعار ضدتروریسم میدهند؛ آنها جنگافروزی میکنند و شعار صلح میدهند. آنها دو - سه سال است که در غزه یک هولوکاست واقعی به راه انداختهاند، ولی باز ادعا میکنند که طرف مقابل تروریست است و میگویند حماس تروریست است. حزبالله که از خاک لبنان دفاع کرد و اسرائیل را از جنوب لبنان بیرون راند، باز مدعی میشوند که آن تروریست است؛ در حالی که آنها رهبران حزبالله و حماس را ترور کردهاند، هیئت دولت یمن و جنبش انصارالله را ترور کردهاند، رهبر معظم انقلاب و فرماندهان ما را ترور کردهاند و دو - سه هزار نفر از مردم ما را در خانههای آنها هدف قرار دادند و به شهادت رساندهاند. ولی باز در رسانهها خبر اینگونه منتشر میشود که چرا ایران تنگهی هرمز را بسته؟ چرا شما با کشورهای عربی درگیر شدهاید؟ مسئله کاملاً معکوس جلوه داده شده است؛ آمریکا در هر یک از این کشورهای عربی منطقه چندین پایگاه نظامی دارد و از داخل خاک عربستان، قطر، امارات، کویت، اردن و حتی عمان، به مدت یک سال است که پیوسته در دو جنگ، به خانههای مردم، مساجد، بیمارستانها، مهدکودکها و پایگاههای نظامی حمله میکند. ولی در خبرها این پرسش مطرح میشود که: چرا ایران قصد دارد نظم منطقه را برهم بزند؟ چرا ایران به کشورهای همسایهی عربی تعرض میکند؟ آنها سؤال نمیکنند که چرا پایگاههای نظامی آمریکا در این کشورهای همسایه مستقر هستند و اسرائیلیها در آنجا حضور دارند و از همان نقاط هم عملیات ترور انجام میدهند و هم به سوی ایران موشک شلیک میکنند؟ ما باید بپرسیم که چرا ما نباید آن پایگاه و سرزمینی را که از آنجا به سوی ما موشک پرتاب میکنند هدف قرار دهیم؟ ببینید همه اخبار معکوس هستند.
الآن آمریکا در خلیج فارس و تنگه هرمز از نیروهای ما شکست خورده است، ولی ترامپ بهگونهای وانمود میکند و روزانه پنج پیام متناقض منتشر میسازد؛ چراکه او دریافته است افکار عمومی را در آمریکا و حتی در سراسر جهان میتوان با دروغهای پیاپی و بزرگ فریب داد.
الآن شما فرمودید که او ادعا میکند ما پیروز شدهایم، همه در حال تردد از تنگهی هرمز هستند و ایرانیها تقاضای مذاکره دارند. هر سه گزاره دروغ محض است: نه ایران درخواست مذاکره کرده است، نه ایران آغازگر جنگ بود و نه الآن تنگه هرمز باز است! رسانهها باید بتوانند این دروغهای پیاپی را که به افکار عمومی تزریق میشود شناسایی و خنثی کنند. یک کلاهبرداری بزرگ در افکار عمومی جهان در جریان است. آمریکا با واسطهی غیرمستقیم و گاهی به صورت مستقیم، نزدیک به بیست سال است که پیرامون مسائل هستهای و مسائل منطقه وعده میدهد، سند امضا میکند و بعد نقض عهد مینماید. آخرین توافقی که آمریکا با ایران منعقد کرد، برجام در دو دوره قبل ریاستجمهوری بود و در همان زمانِ اوباما، آمریکا تخلف کرد؛ ترامپ هم با ورود به قدرت، آن را پاره کرد. پس از آن مذاکرات مجدداً آغاز شد، اما آمریکا در میانهی مذاکرات دست به ترور زد، جنگ به راه انداخت و بمباران کرد. آمریکا ظرف دوازده روز چنان ضرباتی دریافت نمود که خود آمریکا و اسرائیل هر دو تقاضای آتشبس کردند. چند ماه بعد، وسط این تحولات، اغتشاشی را در ایران به راه انداختند که هم ترامپ و هم نتانیاهو تصریح کردند بودجه و هدایت آن در دست ما بود. بعد آنها به دروغ ادعا کردند سی هزار، چهل هزار یا پنجاه هزار نفر از مردم کشته شدهاند؛ در حالی که آمار واقعی سه هزار کشته بود که دو هزار نفر از آنان شهیدان بودند و هزار نفر دیگر هم از عواملی بودند که مسلحانه در خیابانها به راه افتادند و به مساجد، پایگاههای نظامی و معابر حمله کردند. آن طرح آنها هم با شکست روبرو شد و ترامپ و نتانیاهو آشکارا اعلام کردند ما در صحنه حضور داشتیم.
پس از آن، در سالگرد جنگ دوازدهروزه، آنها مجدداً در وسط مذاکرات، رهبری، فرماندهان سپاه و ارتش و حتی اشخاصی را که در هیئت مذاکرهکننده حضور داشتند ترور کردند. بنابراین چنانچه شما مایل به شناخت ماهیت آمریکا و نظام بینالملل هستید، باید همین وقایع را مرور کنید. آنها سه بار پای میز مذاکره نشستند، قرارداد امضا کردند، هر سه بار خیانت ورزیدند، در میانهی گفتوگوها جنگ آغاز کردند و در میدان نبرد درمانده شدند و تقاضای آتشبس کردند. در این جنگ اخیر نیز، یعنی نبرد رمضان که چهل روز به طول انجامید، آمریکا در پایان چهل روز تقاضای آتشبس کرد نه ما.
ببینید برای این که دقیق قدرت و ضعف باید توجه داشت که امروز اگر ایران اراده کند و تنگه هرمز را تا چهل روز دیگر مسدود نگه دارد، فروپاشی اقتصاد آمریکا کلید میخورد؛ به این معنا که اگر ما اراده کنیم و به مدت دو- سه هفته مانع از بازگشایی تنگه شویم، بهای نفت به ۱۵۰ تا ۲۰۰ دلار میرسد و این رخداد موجب فروپاشی اقتصاد آمریکا و نظام سرمایهداری در اروپا و برخی مناطق دیگر خواهد شد.
بنابراین اگر ایران اراده کند وضعیت اقتصادی جهان غرب را بهم بریزد، کاملاً توانایی انجام آن را دارد و تا حدودی هم در این مسیر اقدام کردیم، اما بنا بر ملاحظاتی خود ایران ادامه نداد. از این پس چنانچه ضرورت ایجاب کند، مسدود ساختن تنگهی هرمز، تنگهی بابالمندب و حتی در صورت نیاز کانال سوئز، همگی در دامنه آتش ایران قرار دارد چنانچه اراده نماید. ایران از توانایی ایجاد بزرگترین بحرانهای قرن اخیر در اقتصاد آمریکا، اروپا و جهان برخوردار است. تا الآن ایران نخواسته است از تمام ظرفیت و توانایی خود استفاده کند؛ اما اگر آنها به اقدامات تجاوزکارانهی خود ادامه دهند، ایران این تدابیر را عملی خواهد کرد. الآن پس از آخرین باری که آمریکا مجدداً در جریان مذاکرات پیمانشکنی کرد، ما هیچگونه مذاکرهای با آمریکا نداریم. با کشورهای منطقه گفتوگوهایی صورت گرفته است و مکرراً به آنها اعلام کردهاند که نباید به نیروهای آمریکایی و اسرائیلی اجازه دهند تا از داخل خاک امارات، کویت، بحرین و سایر کشورها به ایران تعرض کنند. هنگامی که آنها حمله کنند، ما هم ناگزیر از پاسخ متقابل خواهیم بود. ایران تا الآن منازل، مردم، شهرها و اماکن دولتی کشورهای عربی را هدف قرار نداده است، مگر آنکه رویدادی استثنایی و تصادفی رخ داده باشد؛ هرچند توانایی اجرای آن را داشت، اما انجام نداد و صرفاً پایگاههای نظامی آمریکا را هدف گرفت. تقریباً تمامی پایگاههای نظامی آمریکا در حوزهی خلیج فارس منهدم شده است، اما آنها این موضوع را به اطلاع افکار عمومی جهان نمیرسانند. اگر به خبرنگاران بینالمللی و رسانه شما اجازه دهند، به پایگاههای آمریکا در کویت، بحرین، امارات، قطر و اردن سفر کنید و مشاهده نمایید که انبارها و تأسیسات نظامی آمریکا چگونه سوخته و تخریب شدهاند و چه تعداد از جنگندههای آنها منهدم گردیدهاند. ارتش آمریکا در طول یک هفته گذشته بیش از دویست کشته، مجروح و معلول و مفقودالاثر متحمل شده است، اما این آمار را اعلام نمیکنند؛ چون به دنیا بگویند تلفات ما صرفاً سیزده نفر بوده است. چند روز قبل هم این رقم را هجده تن اعلام کردند و بعد آن را به سیزده نفر تقلیل دادند تا به جهان نشان دهند که ما همواره مقتدر و ابرقدرت هستیم! در حالی که چنین نیست و عصر ابرقدرتیِ آنها رو به افول است. جبهه مقاومت در لبنان، سوریه، غزه، یمن، ایران و عراق اقتدار آمریکا و اسرائیل را درهم شکسته است؛ هرچند ما هم خسارات و هزینههای سنگینی را متحمل شدهایم. مسئله ما رژیمهای عربی منطقه هستند که متأسفانه استقلال حاکمیتی ندارند. این کشورهای عربی خلیج فارس به پالایشگاههای نفت در خدمت آمریکا، انگلستان و اسرائیل، و پایگاههای نظامی در اختیار آنها تبدیل شدهاند. تمامی این حکومتها با اسرائیل رابطه دارند و از سطح رابطههای خود کم نکردهاند. حتی ترکیه که داعیه اسلامگرایی داشت، مراودات اقتصادی گستردهای با اسرائیل برقرار کرده است. این کشورها علیه جبههی مقاومت و علیه حزبالله موضع گرفتند، اما همگی با اسرائیل و آمریکا همکاری تام دارند. افکار عمومی جهان باید از این حقایق مطلع شوند. آنها در رسانههای خود پیوسته به نزاعهای موهومی همچون اختلاف شیعه و سنی یا تقابل عرب و عجم و ترک دامن میزنند؛ در حالی که این مباحث همگی واهی و فریبکارانه است.
مسئله اصلی و بنیادین، تقابل استعمار و جریانهای ضداستعماری است. مسئلهی اصلی، آرمان فلسطین و مقابله با صهیونیسم است؛ تقابل اسلام و سلطهجویی آمریکا است. آنها نتوانستند جنبش حماس را نابود کنند، نتوانستند غزه را بگیرند و حماس را خلع سلاح سازند. بر اساس پندار نادرست آنان اگر اختلاف مذهبی محوریت داشت، حماس پیرو مذهب اهل سنت است، در حالی که خون مجاهدان شیعه حزبالله با خون برادران اهل سنت حماس درآمیخت؛ بنابراین مسئله ابداً مذهب یا نژاد نیست. طرح مباحث تفرقهافکنانهی مذهبی و جریانهای تکفیری تنها بازی دشمنان برای ایجاد انشقاق در میان ما بود. شما مشاهده کردید که در بحران سوریه، مجروحانِ گروههای تکفیری در بیمارستانهای اسرائیل مداوا میشدند و بودجهی آنها را همین رژیمهای عربی تأمین میکردند؛ آن گروهها شعارهای ضداسرائیلی سر میدادند، اما به محض دستیابی به قدرت، جولانی با اسرائیل سازش کرد و اسرائیل الآن بخشهایی از خاک سوریه را تصرف کرده و با آنها در وضعیت صلح و آتشبس به سر میبرد. الآن آمریکا به جولانی و ترکیه پیشنهاد میدهد که شما به یمن حمله کنید و انصارالله را هدف قرار دهید، یا با حزبالله وارد رویارویی شوید. امیدوارم آنها درایت به خرج دهند و وارد این توطئهها نشوند، اما هوشیاری کامل ضروری است.
مسئله ما ساختارهای حاکم بر منطقه هستند که از دوران جنگ جهانی اول و دوم تحت اشغال آمریکا، انگلستان و فرانسه قرار گرفتند؛ اشغالگران در طول هشتاد سال گذشته رژیم اسرائیل را تأسیس کردند، خاک ایران را تحت سلطه درآوردند و سلسله پهلوی را حاکم ساختند، در عربستان خاندان آلسعود را آوردند و تا به امروز از این رژیمها محافظت کردهاند. از زمانی که ملت ایران با پیروزی انقلاب اسلامی از بند سلطه آنها رهایی یافت و مهار منطقه از دستان آنها خارج گردید و شکستهای پیاپی اسرائیل و آمریکا در منطقه رقم خورد، آنها این حاشیهسازیها را شروع کردند. همگیِ این حکومتها با اسرائیل مناسبات دارند؛ اختلاف آنها با ما ریشه در مذهب یا قومیت ندارد، بلکه موضوع اصلیِ آنها رژیم اسرائیل است. این کشورها در طول یک سال گذشته در جبهه اسرائیل و علیه حزبالله، انصارالله و حماس ایستادند، هزینههای آن را همین دولتهای عربی تأمین نمودند و برخی حکومتهای دیگر منطقه با آنها مشارکت کردند. حقیقت این است که آمریکا، انگلستان و اسرائیل بر جغرافیای جهان عرب تسلط یافتهاند؛ جنبش بیداری اسلامی و جبههی مقاومت به میدان آمدهاند تا این هژمونی را درهم بشکنند، و تمام این منازعات، تحریمها، اقدامات تروریستی و ناامنیهای پیرامون تنگهی هرمز ناشی از این نبرد بنیادین است. اظهارات فلان مقام آمریکایی در این میان بحث نیست. ما در ایران میلیونها شهروند اهل سنت داریم که از مساجد، مدارس دینی و آزادی همهجانبه بهرهمند هستند و هر ناظری میتواند این واقعیت را ملاحظه فرماید؛ ما در داخل ایران هیچگونه اختلافی میان شیعه و سنی نداریم. هموطنان یهودی ما در کشور کنیسه دارند و ما در مجلس شورای اسلامی و پارلمان ایران نمایندگان یهودی، مسیحی و زرتشتی داریم. در همین بمبارانها، اسرائیل حتی کنیسهی یهودیان ما را هم هدف قرار داد و تجاوزات صرفاً به مساجد محدود نماند؛ با این حال مدعی میشوند که ما ضدیهود یا نژادپرست هستیم. ابعاد مسئله باید کاملاً شفاف بیان شود. الآن دشمنان تلاش میکنند تا اقتدار دفاعی و موشکی ایران دیده نشود. اعضای پیمان ناتو شامل انگلستان، فرانسه، آلمان و ایتالیا ابتدا مداخلهی خود را انکار کردند، سپس اذعان نمودند و مجدداً تکذیب کردند. من خدمت شما تصریح میکنم که در این دو نبردی که در سالهای گذشته و جاری رخ داد، ارتشهای آمریکا، انگلستان، فرانسه، آلمان، ایتالیا، اسرائیل و رژیمهای عربی منطقه همگی به صورت متحد علیه ما جنگیدند و همگی در برابر ما متحمل شکست شدند. آنها در محاسبات خود تصور میکردند... چنانکه ترامپ ادعا کرد ما ظرف دو روز جمهوری اسلامی را سرنگون خواهیم ساخت؛ در حالی که خودت سرنگون شدی! الآن سه شبانهروز است که جرأت اقدام مجدد ندارید، با این که پنج شب قبل مدعی شدی ایران را نابود خواهی کرد. در آن دو شب که برای اقدام آمدید، بیش از دویست کشته و مجروح دادید و نیروهای ما پایگاههای تو را در اردن و سایر نقاط ویران ساختند. شما توان مقابله با سامانههای موشکی و پهپادهای ما را ندارید؛ چنانچه روزی رویارویی زمینی رخ دهد، آن هنگام معنای حقیقیِ نبرد بر روی زمین را درک خواهید کرد. من این فرضیه را که اسرائیل دولت آمریکا را فریب داده است و ترامپ اغفال شده و خودش تمایلی به تهاجم علیه ایران نداشته، به هیچ این نظر را قبول ندارم. من بر این باور هستم که اگر آمریکا در مقاطعی احتیاط و محافظهکاری در پیش میگیرد، از یک سو ناشی از هراس از ضربات سنگینتر و فروپاشی کامل هیبت و اعتبار او در جهان است ــ که الآن هم متزلزل شده است ــ و از سوی دیگر به این سبب است که این تقابل برای آمریکا مانند اسرائیل، یک پیکار هویتی و مسئلهی مرگ و زندگی محسوب نمیشود. برای اسرائیل مسئلهی موجودیت و بقا یا نابودی کامل او در میان است و طبیعی است که چیزی برای از دست دادن ندارد. رژیم اسرائیل در جریان تقابل با جنبش مقاومت تا لبهی پرتگاه نابودی کامل رفت. رژیم اسرائیل تا لبهی پرتگاه نابودی پیش رفت. اسرائیل با نابودی تنها چند میلیمتر فاصله دارد. در پی جنایاتی که مرتکب شدند، آمریکا و ناتو به کمک آنها آمدند، رژیمهای عربی منطقه به یاری آنها شتافتند، و اوضاع سوریه به سود اسرائیل شد؛ این عوامل موجب شد تا آنها به کشتار در جنوب لبنان و غزه دست بزنند و بعد به سراغ ایران بیایند که آن را خاستگاه اصلی جبههی مقاومت میدانند. با این حال، اسرائیل به خوبی میداند که خطر نابودی واقعی متوجه او است. آمریکا با خطر نابودی هویتی و وجودی روبهرو نیست؛ بنابراین این دو ممکن است گاهی در تاکتیک و روش با یکدیگر تفاوت دیدگاه داشته باشند. این ادعا که نتانیاهو ترامپ را فریب داده است و الآن حالت فریبخوردگیِ ترامپ دارد تمام میشود، و نتانیاهو خواهان جنگ و ترامپ خواهان مذاکره است، به نظر من تحلیل واقعبینانهای نیست. ترامپ چهل سال پیش مصاحبهای انجام داد ــ در همان دورانی که با پیروزی انقلاب اسلامی، آمریکاییها و اسرائیلیها از ایران اخراج شدند و ایران به آزادی رسید ــ آن موقع ترامپ یک مصاحبهای دارد که حتماً شما فیلم آن را دارید- آن موقع میگوید ما باید به ایران حمله کنیم، نفت ایران را تصاحب کنیم و همانگونه که نفت کشورهای عربی در اختیار ما است، باید نفت ایران را هم همانند دوران شاه پس بگیریم. ماهیت ترامپ اینگونه است و رؤسای جمهور پیشین آمریکا هم همگی دارای همین رویکرد بودهاند. آیا شما تصور میکنید دموکراتها و جمهوریخواهان واقعاً با یکدیگر تفاوت دارند؟ تفاوت آنها صرفاً در زبان و ادبیات است، وگرنه رفتار هر دوی آنها کاملاً یکسان است. در دوران دموکراتها و هم جمهوریخواهان به ویتنام حمله شد؛ رژیم اسرائیل در دوران حکومت هر دو حزب شکل گرفت؛ در دوران هر دو جریان، گزینهی بمباران اتمی مطرح شد؛ کودتای نخست در ایران در دوره جمهوریخواه و کودتای بعدی در دورهی دموکراتها به وقوع پیوست. ماهیت هر دو جریان کاملاً یگانه است.
همیشه این پرسش در افکار عمومی مطرح میشود که آیا آمریکا تحت فرمان اسرائیل است یا اسرائیل تحت فرمان آمریکا قرار دارد؟ من خدمت شما عرض میکنم که هم آمریکا و هم اسرائیل تحت فرمان هفتصد - هشتصد سرمایهدار فاسد صهیونیست اداره میشوند؛ اشخاصی که کنگره آمریکا را در تسلط خود دارند، اعضای کنگره را با لابیگری و پرداخت منابع مالی به آنجا میفرستند. شما دیدید که نتانیاهو وسط جنایاتی که در لبنان و غزه علیه حزبالله، حماس و مردم مظلوم مرتکب میشد، در کنگرهی آمریکا به مدت نیم ساعت سخنرانی کرد و آنها دهها بار ایستادند و برای او دست زدند. بنابراین کنگرهی آمریکا در مشت سرمایهداران صهیونیست قرار دارد و رؤسای جمهور آمریکا از هر دو حزب در خدمت منافع آنها هستند. ما در آمریکا دو حزب متمایز نداریم، بلکه آنان دو جناح از یک حزب واحد هستند؛ حزب سرمایهداران و غارتگران منطقه و جهان.
در پاسخ به سؤال شما مبنی بر این که آیا آنها فریب خوردهاند یا خیر، باید گفت ترامپ به هیچ روی فریب نخورد؛ بلکه او گمان میکرد کار در ظرف دو روز به پایان میرسد. او پیش خود تصور کرد رهبر آنها را ترور میکنیم، فرماندهان را هدف قرار میدهیم، اغتشاش هم به راه میاندازیم و بدین ترتیب کار تمام میشود. او با این هدف تهاجم را آغاز کرد؛ اما پس از دریافت ضربهای سنگین، الآن که یک سال از آن تاریخ سپری شده است، در تهاجم اخیر ظرف ده روز گذشته بیش از دویست کشته و معلول بر جای گذاشت. این آمار، اطلاعات دقیق و مستند است. پس از وقوع این شکستها، مجدداً بحث مذاکره را پیش کشیدند؛ در حالی که ما پیش از آن در حال مذاکره بودیم! اصلاً بحث مذاکره نیست. چنانکه اوباما هم چند روز پیش اذعان کرد، در جریان مذاکرات برجام پیرامون مسائل هستهای که در دوران ریاستجمهوری او میان ایران و آمریکا توافق حاصل شد و آمریکا به تعهدات خود عمل نکرد، اسرائیل در رسانهها با برجام مخالفت میکرد، اما در جلسات محرمانه به مقامات آمریکایی اعلام میکرد که این توافق بسیار سودمند است و آن را امضا کنید و پای تعهدات آن بایستید. هنگامی هم که ترامپ روی کار آمد، اظهار داشت که برجام به نفع ماست اما کافی نیست و ما باید آنها را نابود کنیم. بنابراین این که شما فکر کنید ترامپ فریب خورده و الآن متوجه واقعیت شده، نادرست است؛ مسئله شخص ترامپ نیست، بلکه نظام سرمایهداری صهیونیستیِ حاکم بر آمریکا و به ویژه رویکرد این شخص است.
نکتهی دیگر آنکه در همان جزیره اپستین، رؤسای جمهور دموکرات و جمهوریخواه آمریکا، در کنار کودکان و دختران خردسال دست به جنایت زدند، خون نوشیدند و گوشت انسان خوردند. بسیاری از مقامات آژانس بینالمللی انرژی اتمی، نهادهای حقوق بشری، سازمان ملل متحد و مدیران حوزه نفت و انرژی جهان در پرونده اپستین حضور داشتند. در امارات، اسناد مکاتبات زنی که مسئولیت حقوق بشر و حقوق کودک را بر عهده داشت با اپستین افشا شد؛ مشخص شد که او از امارات و سایر کشورهای عربی، دختران عرب را به آن جزیره برای اپستین اعزام میکرده است. آن فرد خود مدعی دفاع از حقوق بشر، حقوق زنان و کودکان بود و حتی طبق اسناد منتشرشده، خواهر خودش را هم معرفی کرده بود. بنسلمان، به عنوان خادمالحرمین، پرده خانه کعبه را بر زمین گشوده و اپستین در کنار آن ایستاده و نظاره میکند، چراکه آن پرده به او اهدا شده است. همهی این جریانها به یکدیگر متصل هستند؛ ولیعهد انگلستان، نخستوزیر نروژ و مقامات کشورهای عربی در پروندهی اپستین دخیل بودند و این جزیره نماد فساد بنیادین غرب است. آنها در حقیقت در حال جنگ با اسلام، مسلمین، ایران، حزبالله و حماس هستند، و متأسفانه تمامی حکومتهای منطقه نزد آنها دارای پرونده و وابستگی هستند. آیا تصور میکنید آمریکا از افکار عمومی هراسی دارد؟ آمریکا چنانچه به پیروزی خود اطمینان یابد، دست به نابودی کامل میزند؛ اما آمریکا به خوبی میداند که پیروز نخواهد شد. حضرت امام خمینی فرمودند: شما اگر بمب اتم هم پرتاب کنید و جمعی را به شهادت برسانید، در نهایت باید بر روی زمین بیایید و ما یک نفر از شما را زنده باقی نخواهیم گذاشت. امام خامنهای شهید هم از پیش از انقلاب در زندانهای رژیم شاه ــ که تحت امر همین آمریکاییها و اسرائیلیها بود ــ حضور داشتند و همواره در قنوت و نمازهای خود از خداوند متعال فیض شهادت را طلب میکردند. در گفتمان انقلاب اسلامی هیچکس از شهادت هراسی ندارد و شهادت برای ما یک موهبت و فرصت است.
حضرت سجاد(ع) در واقعه کربلا فرمودند: «الْقَتْلُ لَنَا عَادَةٌ وَکَرَامَتُنَا الشَّهَادَةُ»؛ بنابراین شهادت برای ما شکست محسوب نمیشود. در پی ترورهای اخیر، ملت ما هر شب در خیابانها حضور مییابند و فریاد میزنند که ما باید ترامپ و نتانیاهو را به عنوان مقابلهبهمثل و قصاص مجازات و اعدام کنیم. دشمنان از الان به وحشت افتادهاند؛ نتانیاهو، ترامپ، اطرافیان آنها و فرماندهان ارتش آمریکا در هراس عمیقی به سر میبرند. این مجازات انشاءالله دیر یا زود محقق خواهد شد، همانگونه که سلمان رشدی به ساحت مقدس پیامبر اکرم، اصحاب و همسران پیامبر اهانت نمود و سرانجام مجازات شد. امروز فضای افکار عمومی جهان کاملاً علیه آمریکا و به سود ما رقم خورده است. در طول یک سال گذشته بر سر مسئلهی غزه، دانشجویان در چندصد دانشگاه در آمریکا و اروپا به میدان آمدند، پرچم آمریکا و اسرائیل را به آتش کشیدند و شعارهایی را سر دادند که پیشتر تنها در ایران سرداده میشد؛ به این معنا که پیام انقلاب اسلامی صادر شد و در سراسر جهان طنینانداز گردید. از ژاپن و استرالیا تا آمریکا و لندن، تظاهرات گستردهای علیه اسرائیل و آمریکا برگزار شد و پرچم آنها به آتش کشیده شد و آنان بیآبرو شدند.
الآن آمریکا سه جبهه نبرد تشکیل داده است: نخست در اروپا پیرامون بحران اوکراین، دوم در منطقهی ما بر سر مسئلهی فلسطین و ایران، و سوم در شرق آسیا پیرامون مسئلهی چین. آمریکا در حال محاسبه است تا بسنجد در کدام میدان توانایی دارد و در کدام جبهه ناتوان است؛ مسئلهی بنیادین همین است.
«جَیِّدٌ، حَبَّذَا دُکْتُورْ عَاصِفِی عَنْ عَامِلِ الْحُدُودِ الْغَرْبِیَّةِ بِالنِّسْبَةِ لِلْجُمْهُورِیَّةِ الْإِسْلَامِیَّةِ فِی إِیرَانَ، وَالتَّعْوِیلِ مُجَدَّدًا عَلَى مِثْلِ هَکَذَا حَرَکَاتٍ انْفِصَالِیَّةٍ کُرْدِیَّةٍ فِی شَمَالِ الْعِرَاقِ، إِلَى أَیِّ حَدٍّ مُمْکِنٌ أَنْ تُشَکِّلَ فِعْلًا مُنْطَلَقًا بِحَسَبِ تَقْدِیرَاتِ إِیرَانَ لِتَوْسِیعِ أَیِّ عَمَلٍ عَسْکَرِیٍّ بِمَا فِیهِ الْجَانِبُ الْبَرِّیُّ، وَکَیْفَ تَسْتَعِدُّ لِمِثْلِ هَکَذَا سِینَارْیُو إِیرَانُ؟»
این گروههای تجزیهطلب همواره به بیگانگان وابسته بودهاند. در اوایل انقلاب و در دهه شصت، یعنی سی -چهل سال پیش ــ چند هزار نیروی مسلح دست به اقداماتی مشابه زدند؛ آنان در کردستان و چندین منطقهی دیگر دست به ترور زدند و شهرهایی را به آتش کشیدند، بنابراین این موضوع رویداد جدیدی نیست. آنان در ابتدای انقلاب، با وجود آنکه ما هنوز به قدرت کنونی دست نیافته بودیم، شکست خوردند. در جریان ترورها و به ویژه در آشوب چند ماه پیش که دو تا سه هزار نفر کشته شدند ــ شامل دو هزار شهید از مردم عادی و یک هزار کشته از میان این گروهکها ــ اعضای منافقین و سازمان مجاهدین خلق که الآن با آمریکا و اسرائیل همکاری دارند، به همراه احزاب تجزیهطلب کردستان نظیر دموکرات، کومله، پژاک و برخی جریانهای تکفیری در سایر مرزهای ما در میدان حضور داشتند. یک تا دو هزار نفر از آنان مسلحانه در شهرهای مختلف وارد شدند و نهایت توان خود را به کار گرفتند، اما همگی به هلاکت رسیدند و شکست خوردند. الآن در اربیل نه نیروهای آمریکایی و نه گروههای تجزیهطلب امکان تجمع ندارند، زیرا تمامی مراکز و پایگاههای آنان هدف قرار گرفته است. اگر به آنجا سفر کنید و گزارش تهیه فرمایید، مشاهده خواهید کرد که پایگاههای این گروهها و حتی پایگاههای ارتش آمریکا در اربیل منهدم شدهاند، گرچه خبر آن را مسکوت نگه میدارند.
در پاسخ به این پرسش که در صورت وقوع چنین سناریویی چه اقدامی صورت میگیرد: ایران صرفاً یک کشور نیست، بلکه یک انقلاب اسلامی و فراملی است. انقلاب اسلامی در کشورهای گوناگون از صدها هزار نیروی آمادهی جهاد برخوردار است. چنانچه امروز در داخل کشور فراخوان عمومی بدهد که مردم بیایند مسلح بشوند، فردا و پسفردا یک میلیون نیروی مسلح، افزون بر ساختار ارتش و سپاه، آماده رزم خواهند بود و این رقم در مدت دو هفته به سه میلیون نفر خواهد رسید. امروزه هیچ کشوری در سراسر جهان به اندازه ما از نیروهای مجاهد و آمادهی نبرد ندارد. مردم ما ۱۶۰ روز است که در سراسر کشور، در تمامی محلهها و خیابانها، هر شب با پرچم و سر دادن شعار، بر مجازات و اعدام ترامپ و نتانیاهو تأکید میکنند؛ دشمنان هرگز توان مقابله با چنین ملتی را نخواهند داشت.
آمریکا جرأت اقدام نظامی علیه خاک ایران و تصرف حتی یک استان را ندارد. با این حال چنانچه دست به چنین حماقتی بزنند، به نقل از برخی صاحبنظران نظامی، ما برای پاسخ متقابل به خاک سه کشور منطقه که کاملاً تحت فرماندهی آمریکا قرار دارند طرح عملیاتی آماده کردهایم و در صورت ورود دشمن به خاک ایران، میتوانیم ظرف چند روز آن کشورها را به تصرف درآوریم.
از سوی دیگر، ایران تا الآن خویشتنداری به خرج داده است؛ در غیر این صورت، در نبرد پیشین پایگاه انگلستان در قبرس و جزیره دیهگو گارسیا در اقیانوس هند را هدف قرار داد. دسترسی به بمب اتم پیش از این هم برای ما امکانپذیر بود، اما فتوای مقام معظم رهبری ساخت بمب اتم را به سبب تلفات غیرنظامیان از دایره احکام اسلامی خارج میداند. ایران موشکهای دوربردی در اختیار دارد که میتوانند کره زمین را دور بزنند و هر نقطهای از جهان را با دقت نقطهزنی هدف قرار دهند؛ ما الآن توانایی هدف قرار دادن واشینگتن و لندن را دارا هستیم.
در پایان به این نکته اشاره میکنم که در مراسم تشییع پیکر مطهر امام شهید در ایران و عراق، ۴۳ میلیون نفر آمدند. در عراق ــ جایی که دشمنان درصدد ایجاد تفرقه میان عرب و عجم بودند ــ در نجف و کربلا مجموعاً ده میلیون عراقی در تشییع پیکر امام شهید، نوهی او، دختر او، عروس او و داماد او شرکت کردند. در ایران هم در شهرهای قم، تهران و مشهد ــ که تنها در مشهد هشت- نه میلیون نفر آمدند. پرسش من این است: چنانچه ترامپ، نتانیاهو و سران اروپا و رژیمهای منطقه به هلاکت برسند، چند نفر در تشییع جنازه آنان حاضر خواهند شد؟ آنان باید به این پرسش پاسخ دهند.
«بِهَذَا السُّؤَالِ الْمُفَارَقَةِ نَخْتِمُ بِهِ، وَأَیْضًا یَعْنِی... لِهَذِهِ التَّشْیِیعَاتِ غَیْرِ الْمَسْبُوقَةِ حَقِیقَةً تَارِیخِیًّا شَعْبِیًّا فِی إِیرَانَ وَفِی الْعِرَاقِ، بِهَذَا نَصِلُ إِلَى خِتَامِ هَذِهِ السَّاعَةِ عَلَى أَنْ نَسْتَأْنِفَ تَغْطِیَتَنَا مُشَاهِدِینَا عِنْدَ رَأْسِ السَّاعَةِ الْمُقْبِلَةِ، إِلَى اللِّقَاءِ.»
یک نکتهای راجع به ترور عرض کنم که مفهوم آن به سبب تفاسیر گوناگون همیشه مورد مناقشه بوده و مصادیق آن هم مبهم باقی گذاشته شده است؛ بدین صورت که عنوان تروریسم را به ما نسبت میدهند، در حالی که خودشان مرتکب آن میشوند؛ یعنی آنان دست به ترور میزنند، اما ما را تروریست معرفی میکنند. از این رو تفکیک دقیق این مفاهیم و تبیین معنای ترور ضروری است. گاهی در این زمینه به تاریخ صدر اسلام یا مبارزات حضرت امام در جریان انقلاب اسلامی استناد میشود، اما نتایج دیگری از آن گرفته میشود.
ترور البته کلمه بدآهنگی است که معنی آن هم بد است. ترور یعنی ارعاب که از طریق اعمال خشونت ناجوانمردانه علیه حتی افرادی که بیگناه هستند که قربانی میشوند. این مؤلفهها باید جداگانه واکاوی شوند. ترور هم همانند واژهی جنگ است؛ آیا جنگ ذاتاً پدیدهای مثبت است یا منفی؟ آیا جنگیدن ممدوح است یا مذموم است؟ خوب است یا بد است؟ جنگ کی با کی؟ در جنگ احد، زمانی که مسلمانان از فرماندهی اطاعت کامل نکردند و متحمل شکست و دهها شهید شدند، ابوسفیان ابتدا در صدد برآمد به شهر مدینه حمله کند چون تصور میکرد پیامبر اکرم مجروح یا شهید شدهاند و اخبار آن پنهان نگاه داشته میشود، و با شهادت حضرت حمزه و جراحات سنگین حضرت امیرالمؤمنین، کار مسلمانان پایان یافته است. او قصد داشت با حمله به مدینه کار را یکسره کند. در این هنگام پیامبر اکرم(ص)، حضرت امیرالمؤمنین(ع) را خواستند. در تاریخ نقل شده است که هشتاد زخم بر پیکر حضرت امیرالمؤمنین وجود داشت و تمام بدن او غرق در خون بود. پیامبر اکرم هم خود مجروح بودند، دندان ایشان شکسته و زانو و پای ایشان صدمه دیده بود. با این حال هنگامی که پیامبر اکرم پیکر مجروح حضرت علی را دیدند، اشک از چشمان مبارکشان جاری شد و دید علی تکهتکه شده است. خطاب به ایشان فرمودند: ای علی، دشمن طمع کرده است تا به گمان تمام شدن جنگ، هوس کرده وارد شهر شود شما برو وضعیت دشمن را ببین چطوری است. کسی که از نظر شعور سیاسی و هم امانت و هم عقلانیت و هم شجاعت و شهادتطلبی، هیچکس مانند تو نیست. با وجود همین خونریزی شدید در حالی که در دو قدمی شهادت قرار داری، فرمودند: بروید و اوضاع را بررسی کنید، و در صورت لزوم دوباره با آنان وارد نبرد شوید تا مانع از ورود آنان به شهر گردید. پیامبر اکرم دستور دادند: تمامی کسانی که در نبرد جنگیدهاند، حتی مجروحان، باید برای نبردی دوباره آماده شوند. حتی به کسانی که در نبرد نخست حاضر نشده بودند فرمودند که در این مرحله نیازی به حضور آنان نیست و صرفاً همان مجروحان باید بیایند. این تصمیمات دارای مفاهیم و آثار عمیق تربیتی، سیاسی، اجتماعی، اخلاقی و معنوی بود.
ابوسفیان دید که امکان ورود به شهر وجود ندارد؛ از این رو برای تثبیت پیروزی خود، خطاب به پیامبر اکرم فریاد برآورد: کشتههای شما در نبرد احد در برابر کشتگان ما در نبرد بدر قرار گرفتند؛ الآن حساب هر دو طرف برابر گردید. پیامبر اکرم(ص) در پاسخ فرمودند: خیر! کشتگان شما در دوزخ جای دارند و کشتگان ما در بهشت متنعم هستند. ممکن است بعضیها بگویند کشته، کشته است دیگه! خیر. هر جنگی دارای یک چهره تاریک و ظالمانه، و یک روی دیگر نورانی و درخشان است. جنگ ذاتاً بدترین جنایت در تاریخ بشر است.
در آغاز آفرینش انسان، فرشتگان نه از سر اعتراض، بلکه پرسشگرانه از درگاه الهی سؤال کردند: این موجود کره زمین را به گند میکشاند «یُفْسِدُ فِیهَا»؟ این موجودات زمین را به فساد و تباهی میکشند؛ سرزمینی را که برای زیست الهی و انسانی آماده شده، فاسد میکنند و دست به خونریزی میزنند، «یَسْفِکُ الدِّمَاءَ». این انسانها خون یکدیگر را میریزند و همنوعان خود را به قتل میرسانند؛ دقیقاً همان رویهای که نظام استکبار امروز با فساد در زمین و ریختن خون انسانها دارد. فرشتگان با مشاهده این بُعد از وجود انسان پرسیدند: آیا چنین موجودی شایستهی مقام جانشینی و خلیفةاللهی است؟ آیا او میتواند مظهر و جلوهگاه خداوند باشد؟ آیا حیات، ارزشهای الهی و سرنوشت کره زمین به این موجود واگذار میشود؟ واژهی خلیفه در این جایگاه به معنای "نماینده" است، زیرا خداوند که جانشین ندارد. اصلاً خدا جا ندارد که جانشین بخواهد! فرشتهها گفتند این را به عنوان جانشین خلقی کردی؟ پروردگار در پاسخ فرمود: «إِنِّی أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ». شما به درستی این بُعد انسان را دیدید که راست هم میگویید. اینها لجن هستند و با بقیه حیوانات فرقی ندارند «هُمْ کَالْأَنْعَامِ»؛ همانند چارپایاناند، «بَلْ هُمْ أَضَلُّ»، و حتی پستتر از حیوانات قرار دارند. اما شما آن بُعد متعالی و درخشان را ندیدید: اولیای الهی، مصلحان، اهل تقوا، آزادگان، مجاهدان، شهیدان و ایثارگران. هدف و فلسفهی بنیادین آفرینش در پیدایش و تکامل چنین انسانهای والامقامی است.
برخی مدعی شدهاند که حضرت امام خمینی(ره) با اقداماتی نظیر ترور یا مبارزه مسلحانه مخالفت میکردند. از منظر شرعی، نابودی سران کفر و خیانت یا جهاد مسلحانه در عصر غیبت هرگز از سوی حضرت امام تحریم نشد. پس از حوادث ۱۷ شهریور، حضرت امام(ره) هشدار داد که کاری نکنید که علیه رژیم پهلوی حکم جهاد بدهم که به معنای پیکار مسلحانه و نابودی سران آن حکومت بود.
در ماجرای اعدام انقلابی حسنعلی منصور، در خاطرات برخی از سران جمعیتهای مؤتلفه اسلامی هست که رفتند از آیتالله میلانی و هم شهید مطهری اذن و فتوای شرعی دریافت کنند؛ آقای مطهری هم نظرشان این بود که بزنند، البته آقای مطهری مرجع نبود اما امام با اصل این اقدامات مخالف بودهاند. همچنین هنگامی که اعضای اولیه سازمان مجاهدین خلق در نجف به واسطهی مرحوم دعایی نزد امام رفتند و برای اقدام مسلحانه خود درخواست تأیید کردند، حضرت امام پس از استماع مبانی آنها فرمودند که بخشی از این تفکرات متأثر از ماتریالیسم و اندیشههای مادیگرایانه است یعنی ده جلسه برای ما آیه و حدیث و نهجالبلاغه خواندند. امام گفت من اولاً شک کردم که مراجع اینقدر مسلمان نیستند که اینها در حرفهایشان هستند.
یکی میگفت یک یهودی مسلمان شده بود رفته بود پیش آخوند مرجعشان در شهرشان. این خیلی چیز میکرد... آخوند از او پرسید من یک سوال از شما میپرسم و آن این که الآن برای چی از من خیلی مسلمانتر هستی؟! مبانی حرفهای مادیین؛ امام هیچ وقت جنگ مسلحانه یا حتی اعدام سران کشور شرعاً جایز نیست. هیچ وقت این را نگفت. حرف امام(ره) یک چیز بود که درست هم بود حتی اگر شاه را هم بزنید آمریکا و انگلیس و اسرائیل اینجا هستند، یکی دیگر را برمیدارند میآورند و برای همین امام میگفت این راه به نتیجه نمیرسد بلکه بروید مردم را آگاه کنید. امام از اول میگفت مردم مردم. مردم را آگاه کنید و اگر مردم از خانههایشان بیرون بیایند کار اینها تمام است! امام با اصل جنگ مسلحانه مخالف نبود اما میگفت با این شیوهها به جایی نمیرسد و همین کار را کرد و دیدید که شیوه امام به نتیجه رسید.
امیرالمؤمنین در آن صبحی که به مسجد کوفه رفت میدانست که ابنملجم قاتل اوست و امروز او را میزند؛ حتی ابنملجم را برای نماز صبح بیدار کرد.
قبل از انقلاب کتابی با عنوان «شهید جاوید» بود که آقای صالح نجفآبادی نوشت وکتابی هم در جواب آن آیتالله صافی گلپایگانی با عنوان «شهید آگاه» نوشت. کتاب اول در پی اثبات این مدعا بود که قیام حضرت امام حسین اقدامی سنجیده و معقول بوده و ایشان خودکشی نکره! عملاً طوری نوشت که بگوید امام حسین نمیدانسته که شهید میشود! یک محاسبهای مثل بقیه مبارزان ضد حکومت کرده که آن محاسبه غلط از کار درآمده است! ایشان شهید است ولی اگر میدانست کربلا این اتفاقات میافتد این کار را نمیکرد! اگر میدانسته که خودکشی کرده! این خلاف قرآن است. «وَلَا تُلْقُوا بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ» جواب این است که اگر وقتی میدانی شهید میشوی در هر صورت باید یک کاری بکنی که حتماً شهید نشوی؟ ولو ضرر به اصل اسلام و مسلمین بخورد؟ اینها میگفتند چطور میشود علم داشته باشد که شهید میشود، نه ایشان علم نداشته، و دنبال حکومت بوده! فکر میکرده میتواند حکومت را به دست بیاورد و رفته و شکست خورده است! یعنی علم به گذشته و علم به آینده و... امام زیر سؤال برود و آن روایاتی که همه میگویند امام حسین(ع) خبر داشته و حضرت زینب(س) شرط ضمن عقدشان با عبداللهبن جعفر – همسر و پسرعمویشان – این بود که سفر خونینی در پیش خواهد که من باید با حسین بروم. در هنگام ولادت حضرت امام حسین، پیامبر اکرم(ص) برای او روضه شهادت خواندند که حضرت فاطمه(س) فرمودند چرا گریه میکنید؟ پیامبر که بچه را بغل کردند که اذان و اقامه بگویند اشکشان جاری شد، حضرت فاطمه(س) فرمود چرا گریه میکنید؟ فرمودند که امت خودم سر او را از قفا خواهند برید. خب میدانستند. بعد میگویند خب اگر میدانستند درگیر شدن با حکومت اصلا منطقی نبوده است. رهبران و ائمه ما این را نشان دادند که شما یک) دنبال تشکیل حکومت اسلامی و براندازی خلافت یزید بودید. دو) احتمال پیروزی هم واقعاً بود چون میدانید که کوفه مرکز جهان اسلام در غرب بود و دمشق در شرق. یعنی کوفه فقط یک شهر نبود اگر کوفه را میگرفتی عملاً نصف جهان اسلام آزاد شده بود. و بعد میشد رفت مستقیماً دمشق را گرفت و حکومت را سرنگون کرد.
این که امام حسین(ع) حرکتی را شروع کرده که صددرصد به لحاظ محاسبات نظامی و سیاسی شکست داشته، خیر این نبود. کاملاً امکان پیروزی بود اما خیانت شد. اما آیا امام حسین نمیدانست که چه خواهد شد؟ و شهید میشود؟ چرا میدانست. چطور این دوتا با هم امکان دارد؟ هردویش میشود. شم یک برنامه عملی ممکن لازم را انجام بدهید که واقعاً امکان عملی دارد اگر واقعاً خیانت کوفه نبود شاید میتوانستند حکومت یزید را سرنگون کنند. چون دهها هزار رزمنده یک سپاه به فرمانده امام حسین و حضرت عباس(علیهماالسلام) اگر کوفه یعنی عراق یعنی شرق جهان اسلامو حجاز، به سمت آنها میرفتند حتماً میتوانستند پیروز بشوند یعنی امکان آن بود نه این که یک کار نامعقولی شروع شده باشد. اما در عین حال میدانی که شهید خواهی شد و باز هم میروی. هیچ اشکالی ندارد این سهتا کاملاً با هم قابل جمع است. چون خط قرمز ما شهید نشدن نیست. ما به هر قیمتی نباید شهید بشویم! خیر. اگر لازم است باید شهید شد.
****
من همین جا یک نکتهای را عرض کنم. یکی از دوستان از من پرسید: این که رهبر شهید ما با علم به احتمال ترور و حمله به پناهگاه نرفتند اولاً واقعیت داشته یا نه؟ و ثانیاً مشروع است یا نه؟ در پاسخ باید گفت دو جنبه وجود دارد: اولاً باید حتماً بدانیم چه اتفاقی میافتد و یک وظیفه اولی و شرعی و قانونی و منطقی است و طبیعتاً نه ایشان نه هیچ کس شرعاً و عقلاً نباید خودش را عمداً به خطر بیندازد وقتی میبیند دشمن قطعاً میزند. ایشان که دنبال عملیات انتحاری و خودکشی نبود ایشان همیشه به همه توصیه عقلانی و دقیق میکرد که مراقبت از امنیت و سلام مردم را تأکید میکردند، حتی در جریان کرونا که بعضیها میگفتند واکسن نزنیم و نمیزنیم، که برای خودشان استدلالاتی داشتند که من حالا نمیخواهم وارد آن استدلالها بشوم ولی ایشان به عنوان یک امر عقلی و یک واجب شرعی عمداً در جلوی مردم واکسن زد که این کار را بکنید برای این که آدم مراقب سلامت و امنیت خودش و جامعه باشد واجب است. این یک نکته. بله ایشان همیشه مسائل امنیتی مراقبت میکردند و الا همان سال ۱۳۶۰ ایشان را ترور کردند. ایشان که از شهادت فرار نمیکرد آماده و عاشق شهادت بود. یادتان هست که ایشان در نمازهایشان چطور با صدای بلند گریه میکرد و از خداوند شهادت میخواست این مربوط به دوران جوانی ایشان، از قبل از انقلاب از خداوند تقاضای شهادت داشت تا آخر. و این بهترین رفتن بود. در واقع این رفتن نبود ماندن بود، آمدن بود. دنیا را بهم ریخت و یک فصلی در تاریخ شد.
پس از آن نکاتی که بعضی نکاتی که نزدیکان ایشان از ایشان گفتند معنیاش این نبود که ایشان نمیدانست شهید میشود و مثلاً رودست خورد! یعنی آمریکا و اسرائیل اعلام کردند ما از امروز صبح میزنیم و همان ساعت اول زدند همه فهمیدند ایشان نفهمید؟ پس ایشان کاملاً میدانست و ملاحظات عادی و عقلی و علمی و امنیتی حتماً واجب است و ایشان هم همیشه مراعات میکردند. اما یک نکته دیگر هست که از این واجب، واجبتر میشود و این آن است که وقتی میدانی و احتمال قوی میدهی که بزنند بایستی که بزنند. شما همین سؤال را راجع به اهل بیت(ع) میتوانید بکنید. سیدالشهداء(ع) میدانست در کربلا چه اتفاقی میافتد که با خانواده تا آخر رفت.
زمان شاه یک عده میگفتند یا علم امامت را زیر سؤال ببریم و بگوییم ایشان نمیدانسته که شهید میشود و الا اگر میدانسته که خودکشی کرده و حرام است! همان موقع هم یک عده به امام حسین(ع) دلسوزانه میگفتند شما دارید خلاف آیه قرآن «وَلَا تُلْقُوا بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ» داری عمل میکنی. شما خودت را داری در هلاکت میاندازی! همه فهمیدند که شما شهید میشوید و اهل بیت شما به اسارت میروند، همه فهمیدند شما خودت نفهمیدی؟ یک وقتهایی با این که همه ملاحظات را میکنی اما به یک شرایطی میرسی که وقتی احتمال به شهادت حتی یقین به شهادت داشته باشی در عین حال میایستی.
خب شما دیدید آقای گلپایگانی که مسئول دفتر و همراه ایشان بود در رسانهها تصریح فرمودند که به ایشان یادآور شدم که آقا اینجا را گفتند حتماً میزنند آن وقت شما با این عهدوعیال و آن نوه کوچولوی خوشگلش – ایشان علیاصغرش را هم داد- این بچهها اینجا هستند مصلحت هست که اینجا بمانید؟ ایشان جواب دادند که انشاءالله من و خانوادهام همه با هم شهید میشویم. خب ایشان خودشان این جمله را گفتهاند. یا داماد شهید ایشان – شهید آقای مصباحالهدی باقر- ایشان مدتی مریض بودند و بیماری شدیدی داشتند – این هم در همین ایام در رسانهها علنی شد- مثل این که آقا احوال ایشان را پرسیده که چطور هستید؟ ایشان گفته آقا ظاهراً ما رفتنی هستیم این بیماری و دردهای شدید معده دارم ظاهراً رفتنی هستیم ایشان به دامادشان میگویند نه، انشاءالله با هم شهید میشویم. خب چند مورد اینچنینی را از نزدیکان ایشان گفتهاند.
از آن طرف آن مسئله است. این دوتا با هم قابل جمع است یعنی شما در شرایط عادی وظیفه شرعی و عقلیتان هست که ملاحظه کنید و در عین حال یک شرایطی میرسد که یک جوی راه میاندازند که خود رهبر کجاست؟ رفته قایم شده! و... یک جایی هم میدانی و احتمال آن را میدهی اما میآیی. این را دقت کنید که این دوتا مسئله را باید فهمید.
این ادعا که ایشان فریب خوردهاند و با وعدهی امنیت کامل در صحنه حاضر شده و به شهادت رسیدهاند، اهانتآمیز است. از سوی دیگر، این تصور که ایشان خلاف احکام اولیه عقلی و شرعی رفتار کردهاند هم نادرست است. انسان میتواند با رعایت تمام موازین عقلی و شرعی و سلامت، آگاهانه و با شجاعت به استقبال شهادت احتمالی یا قطعی برود. این مانند دعوای قبل از انقلاب است که گروهی علم امام معصوم به شهادت را انکار میکردند و گروهی دیگر میگفتند علم داشته اما عمداً خودکشی کرده است. خب هر دوی اینها دوتا مشکل به وجود میآورد.
***
اصلاً اشخاص برای ما ملاک نیستند. ملاک معیارها و اهداف است. یک معبارهایی عقلا و شرعاً وجود دارد که امام با آن همه عظمت خود گفت اگر خمینی هم پای خود را کج بگذارد، این ملت او را هم باید کنار بگذارند! ما که در انقلاب بالاتر از خمینی نداشتیم. بنابراین نباید به سبب اشخاص، به دیگران تهمت و افترا زد. نباید چنین پنداشت که هرگونه مذاکرهای الزاماً تکرار برجام و به معنای خیانت است؛ و از سوی دیگر هم نباید کسانی که منتقد هستند و اعتراض میکنند و نگران هستند که مثل برجام نشود بگوییم اینها افراطی و خائن هستند. این ادبیات کاملاً نادرست است. چنانچه طرحی در میان است، باید با شفافیت تمام برای ملت بازگو شود.
آمریکا در مذاکرات هستهای با انگلستان، فرانسه و آلمان در دوران برجام و هم الآن تصریح کرده است که ما هرگونه مذاکره با ایران را هم قبل و هم بعدش با اسرائیل هماهنگ میکنیم. خب دشمن که میداند شما به ملت هم گزارش بدهید که آنها این را میگویند ما این را میگوییم و استدلالمان هم این است. چه اشکالی دارد؟ وقتی میگویند مذاکره محرمانه باشد برای این که دشمن نفهمد و الا مذاکره با دشمن را باید ملت بفهمند این ملت، ملت معمولی نیست با ملتهای دیگر فرق دارند ملت ما شعور سیاسی و دینی دارد. ملت ما احساس خطر کردند و در خیابانها آماده هستند. بسیار ملت رشدیافته و پیشرفتهای داریم در دنیا چنین ملتی وجود ندارد باید در جریان مسائل قرار بگیرند.
این طرف نگران است که نکند باز ابوموسی اشعریها باشند نکند کسانی باشند که دلشان آن طرف است. به تعبیر امام شهید که گفت بعضیها رفتند در برجام مذاکره کردند با آنها گفتند و خندیدند! خب یک عدهای این نگرانی را دارند که این نگرانی مهم است و باید ملت را از نگرانی بیرون آورد و از آن طرف هم، یک کسانی که در مذاکرات هستند همهشان که مثل آنها نیستند. گفتند ما اصلاً چیزی را امضاء نکردیم صریحاً هم گفتیم ما اورانیوم نمیدهیم و در مسائل و حقوق هستهایمان تعهدی نمیدهیم باید یک مقدار از پولهای ما را بدهید و...
در جلسات متعددی در محضر مردم بودم و برای دستبوسی آنها رفته بودم. بعضیها که آدمهای وابستهای هستند به دروغ پارسال گفتند که آمریکا گفته ما 1500 میلیارد دلار میخواهیم بیاییم در ایران سرمایهگذاری کنیم این افراطیهای شما نمیگذارند! دروغ و خیانت! خب این تیپها باید محاکمه بشوند که به ملت دروغ میگویند که افکار عمومی را به تردید بیندازند که در برابر این جنایتکاران دفاع نکنید! اینها عوامل دشمن هستند.
مراقب باشیم که این ملت به شک و تردید نیفتند و به مذاکرات یا هر اقدام دیگری بیاعتماد نشوند. و چه کسانی بیاعتماد میکنند؟ افراط از دو طرف. یکی اینهایی که به مردم درست توضیح نمیدهند و به منتقدین و پرسشگران درست جواب نمیدهند. یک عده هم از این طرف بدون این که تحقیق بکنند و بدانند چه خبری درست یا دروغ است دیگران را متهم به خیانت بکنند. هر دوی این غلط است. این هردوتا کار باعث میشود که مردم بیاعتماد بشوند و عملاً کشور را به سمت سازش و فروپاشی و به سمت پیروزی لیبرالها و محافظهکاران و فاسدها و نفوذیها پیش بیرند. این ملت هرگز خون امام شهید و فداکاری شهیدان را فراموش نخواهد کرد و حاضر نیستند از جنایاتی که اینها کردند با وعدههای پوچ بگذرند.
شب گذشته در جمع مردم بودم برخی پرسیدند: آیا پذیرش امتیاز و رها کردن کنترل تنگهی هرمز با این فرض که در صورت نقض عهد طرف مقابل مجدداً آن را مسدود میکنیم صحیح است؟ سؤال میکردند که مگر هر وقت بخواهید میتوانید چنین کاری را بکنید؟ اینطوری نیست که چنین موقعیتی هم فضای جهان، هم فضای منطقه و هم فضای داخل کشور همیشه اینطوری باشد. هزینهاش این بود که این همه رهبر و آدم را کشتند و جنایت کردند و میلیاردها خسارت زدند این باعث شد که ما الآن جرأت کردیم که همه میگویند مشروع و درست است هم تنگه را ببندیم هم منابع اینهار ا بزنیم. مگر اینطوری است که هر وقت شما دلتان خواست بتوانید این کارها را بکنید؟ داخل ایران با این قضیه موافقت و مخالفت خواهد شد. این گردنه را نباید رها کرد. خب این یک سؤال است. از آن طرف دوستانی گفتند نه ما میتوانیم! این که میتوانید یا نمیتوانید و این که آیا ضمانتی گذاشتهاید؟ چنین موقعیتی دیگر پیش نمیآید یا حداقل به این آسانی هرگز پیش نخواهد آمد. این وحدت مردم و این انعکاس جهانی حقانیت و مظلومیت ایران، اینطور که مردم آمدند و پشت حکومت ایستادهاند و از رهبر جدید محکم حمایت کردند.
امروز دیدم که در رسانههای دشمن نوشتهاند که اولین آزمون رهبر جدید همین حمله به اسرائیل بود که نشان میدهد این ادامه همان خط است که نشان میدهد اینها قوی هستند و نمیترسند و باج نمیدهند. خب این موقعیتها اینطور نیست که رها کنیم دوباره شش ماه بعد یا یک ساعت دیگر بگوییم خب ما که اینجا هستیم تنگه هم که هست! نه نیست. اینطوری نیست که بشود. این پشتیبانی اجتماعی و این وحدت مردم، این فضا. از فردا تفرقه میاندازند و به شک میاندازند. الآن دنیا بابت مقاومت و حملات ایران به ایران حق میدهد و هر اقدامی که بکند از فردا ممکن است نکنند. الآن به نفع ما یک اتحاد جهانی هست. اگر فرصت را رها کنیم بعداً ممکن است علیه ما جو را درست کنند. این که هر وقتی هر کاری را میشود کرد اینطوری نیست. از آنطرف توضیحاتی داده شده و باید توضیحات را بشنوند.
این وضعیت گرانی و تورم در کشور وضعیت خوبی نیست. شاید یکی از بالاترین نرخهای تورم در این زمان است. شاید بعضیها بگویند این تقصیر پزشکیان است میتواند حل کند اما نکرده! یا بگویند که چون جلوی آمریکا مقاومت کردیم و تسلیم نشدیم مسائل اقتصادی و گرانی و تورم پیش آمده است. خب هر دوی اینها باید به اعتدال و عدالت برگردد.
اولاً توجه کنید که ترامپ چه گفت؟ گفت ایران تورم را به آمریکا آورد. گفت بعد از دههها و مدتهای طولانی تورم دوباره وارد آمریکا شده است. خود ترامپ گفت ایران تورم را وارد آمریکا کرد. بعد یک عدهای اینجا سالها میگفتند هزار میلیارد پول را آمریکا میخواهد بیاید اینجا سرمایهگذاری کند اما افراطیهای اینجا نمیگذارند. یا این که این چرخه ترور، جنگ، آتشبس، دوباره جنگ و فلان، چطور باید واقعاً و واقعبینانه جلوی آن را گرفت؟ راه جلوگیری از جنگ، تمکین کردن، تسلیم شدن، وادادن، تقویت روحیه دشمن، تضعیف پشت جبهه نیست. اینجا جنگها را خطرناکتر و طولانیتر و خیلی سختتر میکند.
شما ببینید همین وسط جنگ رسانههای دشمن و عوامل آنها در داخل، بحث کُرد و ترک در آذربایجان غربی راه بیندازیم. در کردستان کُرد و فارس. در بلوچستان جنگ فلان. در خوزستان عرب و عجم! اگر قبلاً کسانی میگفتند نه، اینها کار دشمن نیست الآن که خود آنها بارها به صراحت دارند بحث شیعه و سنی را میگویند. ما چقدر سنیهای مجاهد و مؤمن و پاک در همین ایران داریم که با قدرت پشت این کشور و این انقلاب ایستادهاند. و از این طرف، چند روز پیش یکی از دوستان ما که مطلع بود – من هم این قضیه را نمیدانستم البته از این موارد زیاد است این هم جزو مظلومیتهای آقای خامنهای(رضوانالله علیه) است – ایشان میگفت که جوانی از اهل سنت منطقه تربت جام و تایباد (همین خراسان) نقل کرد که از طرف بیت رهبری با او تماس گرفتند و گفتند که رهبر معظم انقلاب میخواهد ایشان را ببیند – من جزئیات را دقیق یادم نیست کلیات را دارم عرض میکنم- ایشان باور نمیکرده که چرا آقای خامنهای ایشان را که در تایباد یا تربت جام بوده خواستهاند؟ بعد که آنجا میرود، آقا با این جوان اهل منطقه میگوید که من قبل از انقلاب – حالا یا برای تبلیغات بوده یا هر کار دیگری- ایشان به آن منطقه رفته بودند و چند روزی مهمان خانوادهها و برادران اهل سنت در آنجا بودند. ایشان میگوید آقا خیلی گرم با من صحبت کرد و بعد گفت ناهار پیش ما باش. یک ناهار خیلی معمولی آوردند ما خوردیم. منتهی دیدم رهبر یک پارج آب آورد به من گفت دستهایت را بیاور میخواهم آب بریم دستهایت را بشورم. گفتم آقا یعنی چی این چه کاری است؟ ایشان گفت نه من حتماً باید این کار را بکنم. بعد ایشان ادامه گفت که من قبل از انقلاب چند روزی که آنجا بودم و یکی دو روز هم خانه شما بودم – این جوان آن موقع بچه بوده – پدر شما که اهل سنت بود از دنیا رفت، پدر شما خیلی بامحبت بود، ایشان سر سفره پارچ آورد که من دستانم را بشورم، هرچه گفتم نه آقا نکن، پدر شما گفت نه، مهمان ما هستی باید این کار را بکنم. الآن من فهمیدم پدر شما از دنیا رفتند من میخواهم شما اجازه بدهید کاری که پدر شما با من قبل از انقلاب کرد من الآن این کار را با شما انجام بدهم. لطف کن اجازه بده که من آب بریزم و دستان شما را بشورم! این جوان میگوید در ذهن من راجع به جمهوری اسلامی و رهبر آن و این که شیعهها اینطوری هستند و سنیها اینطوری هستند اما واقعیت چه بود؟ بعد میگوید رهبری آمد آب روی دستان من ریخت شست و بعد هم آمد کنار من غذایش را خورد.
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
هشتگهای موضوعی